వీరభద్ర (సంస్కృతం: వీరభద్ర – “శుభకరుడైన వీరుడు”) శివుని ఉగ్ర రూపం. కొత్తకొండలో స్వామివారు కోరమీసాల వీరభద్ర స్వామిగా, ఇరువైపులా కేతమ్మ, మేడలమ్మలతో కొలువై ఉన్నారు.
పురాణ గాథ
దక్ష ప్రజాపతి మహా యజ్ఞం చేస్తూ తన అల్లుడైన శివుడిని ఆహ్వానించలేదు. యజ్ఞానికి వచ్చిన సతీదేవి (దక్షుని చిన్న కుమార్తె) అవమానానికి గురై యజ్ఞకుండంలో ఆత్మాహుతి చేసుకుంది. శోకంతో, ఆగ్రహంతో శివుడు తన జటాజూటం నుండి ఒక కేశాన్ని పెరికి నేలకు కొట్టగా వీరభద్రుడు, భద్రకాళి ఆవిర్భవించారు.
యజ్ఞాన్ని ధ్వంసం చేయమని శివుడు ఆజ్ఞాపించాడు. దేవతలు పారిపోయారు, దక్షుడు శిక్షింపబడ్డాడు. తరువాత శివుడు శాంతించి దక్షుడికి మేక తలతో ప్రాణం పోశాడు; విష్ణువు ప్రధాన ఋత్విక్కుగా యజ్ఞం పూర్తయింది. వివిధ పురాణాలలో ఈ గాథ కొద్ది తేడాలతో ఉంటుంది.
విశేషాలు
- అనుబంధం: శివుడు; నివాసం కైలాసం; సహధర్మచారిణి భద్రకాళి
- ప్రత్యేక దినం: మంగళవారం; గ్రహం: అంగారకుడు (కుజుడు)
- మంత్రం: ఓం వీరభద్రాయ నమః
- త్రిశూలం, ఖడ్గం, ధనుర్బాణాలు, గద, గొడ్డలి, డాలు వంటి ఆయుధాలతో చిత్రీకరిస్తారు
- అనేక కుటుంబాలు, వీరశైవ వర్గాలకు వీరభద్రుడు గోత్రపురుషుడు (ఇలవేల్పు)
కొత్తకొండలో ఆరాధన
రక్షణ, బలం, ఆరోగ్యం, కుటుంబ శ్రేయస్సు కోసం భక్తులు కొత్తకొండకు వస్తారు. నిత్య పూజలు, ఆలయ సమయాలు చూడండి.
ఓం శ్రీ వీరభద్రాయ నమః
